Umeya

Mijn reis begon op de juiste tijdlijn, medio mei 25. Twee belangrijke mensen kwamen op mijn pad die de frequentie van een leven buiten deze realiteit open legde.
Voor mij een belangrijke sleutel om je waarneming te gaan openen, en verschuiven.

Ik ben in ontmoeting gekomen met een die spreekt over oorspronkelijk bewustzijn. En de eerste ontmoeting oog in oog, was hart in hart. Mijn hart bonkte de deur uit, niet als persoonlijk liefdesnerveusiteit, maar als knallend, bonkend, openend levensveld.
Tegelijkertijd kreeg ik een relatie met een man die zich al jaren buiten de dimensies van de aarde keek.

Mijn tijdlijn om te weten in mij, dat mijn leven buiten deze realiteit zich primair begaf, en ik op reis was, voltrok.

Ik wist al jaren ervoor, eigenlijk mijn gehele leven, dat er een weg door alle frequentie-verstoringen was. Ik was al mijn gehele leven aan het zoeken naar de lagen achter de lagen.
De oorspronkelijke realiteit en gevoelens diep verstopt.

Nu kon ik via de juiste waarneming, door mijn eigen lichaam opnieuw reizen. Mijn vastbeslotenheid om door de traumalagen heen te breken was definitief, zoals het mijn gehele leven al definitief was. Nu was de lens goed afsteld.

Ik kon weer terug mijn lichaam in. Door de gevoelens van levenskracht die ik nog niet eerder kon ervaren, kon ik nog dieper zien hoe mijn lichaam, geest, emoties in stevige disbalansen zaten. Hoe het in allerlei laagjes van persoonlijkheidsgedachtes vervloog, en ik me daar al gehele levens hier op aarde bewust van was. Maar hoe eruit te geraken? Het persoonlijk lijden was constant maar aan ging.

Door de oefening die ik ook op deze website heb geplaatst om in mijn eigen hoofd en brein te kijken. Ervoer ik de hoeveelheid razende beta-frequenties door mijn hoofd. Hoe kan dat nou? Ik heb toch al zo-veel persoonlijk ontrafelmomenten gehad, trauma-oplosmechanieken bedacht en een gehele kennis inzicht en? Mijn lichaamswaarneming vertelde mij dat er nog een heel bad aan frequenties actief was in mijn lichaam.

Waardoor ik met regelmaat vervloog van macht naar onmacht, van vreugde naar irritatie.

De status quo was een brein vol afleiding, en de stress die ik dagelijks nog in dit lichaam mee sleurde. Ik zal kort hier even toelichten, wat ik in mijn lichaam tegen kwam.
- verschillende gevoelens- en overtuigingen
- rationeel denkend brein als mechanisme
- een bijna volledig afgesloten buik
- heel veel pijn in de bovenbuik en middenrif
- een vlies om mijn hart.
- door deze ontspanning een lethargisch opkomende vermoeidheid.
- Ochtenden van intense zwaarte.
- Gevoelens van machteloosheid
- Pijn in de knieen
- Moeite om op twee benen te staan. Letterlijk.
- Een beslagen tong
- Doffe ogen en een geelwit iris.

Ik begon mijn eigen reis door mijn lichaam. Het ontstoren van het brein en het activeren, waarnemen en voelen van mijn hart. Deze simpele oefeningen brengen groot resultaat. Door het stoppen van deze beta-frequenties en machinerie in het lichaam, kun je een troebel glas helder krijgen. Echt waarnemen wat er nu werkelijk gebeurd.

En wat daar uitkwam waren: heel veel gevoelens en sensaties van angst.
Alsof er een hele stortvloed aan angst opeens op de radar verscheen, en ik dacht: tjezus, waar komt dit allemaal vandaan?
Notie: angst is puur een bewust omgedraaid krachtveld van emotie van het wezen!

De eerste diepe ontmoeting met mijn eigen hartencodes

Kromme nieuwegracht 6, Utrecht. Een belangrijk grachtenpand waar ik lag, net ontdekkend met mijn toenmalige partner. Hij kan mee de lichaamswaarneming in en zo reisde we door mijn lichaam. Langzaam de drap op plekken in mijn neuraal systeem eruit en mijn lichaam werd lijntje voor lijntje lichter. Alsof er overal satijn-achtige diamanten, mega dunne energielijnen werden geactiveerd. Wat een zware zak lichaam als je dit ervaart. Wat een lichtheid wat opkwam. Alsof ik helemaal werd opgelift, en door allerlei dimensies via het lichaam vervoerd werd.
En zo even later.. In een nanoseconde ontsloot er een gevoel, diep in mijn hart, alsof er een code openbrak en een fontein open sprong.

Hij pakte mijn hand vast en zei duizelig; wow waar neem je me mee naar toe?
Hij en ik werden duizelig en voelde hoe hoog en groot de energie werd, Het gevoel dat je dit lichaam ontstijgt en tot verste vertes in de frequenties van licht.
Ik sprong open, ontroering in mij, de fontein in mijn hart wat mijn lichaam vulde. De explosie wat mijn lichaam helemaal anders configureerde. Mijn kosmische ogen aan, mijn lichaam ligt, mijn hart open.

De ontmoeting van dit diepe liefdesveld, van mijn eigen wezen.
Een ontmoeting van Thuis.
Oorspronkelijk licht. Ik zelf.

copyright Ashvin Harrison

Op dit moment, in deze momenten, is er maar een absolute waarheid.
Dit oorspronkelijk water, deze energie. Dit is het. Dit is het leven.
Dit is mijn leven, dit ben IK.

Alles wat hier door mijn lichaam heen raast, alles waar ik me in zwaarte mee identificeer. Dat ben ik allemaal niet. Het besef... En in het pad, geen weg meer terug.

Maar dan was ik er er nog niet… dat besefde ik me ook. Een keuze om de route naar huis toe te lopen was gevoeld, herinnering en opnieuw besloten. Zo lang gezocht aards gezien, door berg en dal, naar het pad wat zich hier ontvouwde. In besef.

En dan het nieuwe opschoningwerk.

Waarom kan de liefde en het leven wat ik ben, niet volledig zijn in dit lichaam?
Wat zit er nog?

Het is allemaal, via dit lichaamsonderzoek binnengekomen. Puzzeltjes leggen en stapje voor stapje verder ontsluiten. Laagje voor laagje afpellen.

Ik was me ervan bewust - en door de actieve instructies van het verstillen van het brein en het verbinden met mijn hart - kwamen er veel sensaties naar boven.

Na het ontsluiting van mijn hartsintelligentie en actief ermee aan de slag gaan, kwam er een explosie aan gevoelens en sensaties dit lichaam binnen.

Ik wist dat ik deze sensaties gewoonweg moest ondergaan in schone waarneming.

Het lichaam wil dat bewustzijn niet integreren, omdat het lichaam en deze aarde onder controle staat van de matrixhouders. Je zult dus zelf een actieve houding aan moeten nemen om jou eigen bewustzijn hier naar voren te halen.

Daar waar jij met jou bewustzijn niet in aanwezig bent, daar zit wat anders.

Ik wist dat ik deze sensaties gewoonweg moest ondergaan in schone waarneming.

Niet vanuit het hoofd, maar vanuit het hart en het diep uitrusten van het lichaam.

Ontspanning brengen via jou Hartenkracht
Wat is dat eigenlijk? bewustzijn in dit lichaam brengen en contact met je hart maken?
Het hart, en de koppeling aan jou oorspronkelijk veld, is als het ware een poort wat via de theta hersengolffrequentie jou lichaam binnenstroomt.
Om via deze ontspannen wijze, contact te maken met Jou Zelf, krijg je een schone waarneming op het lichaam zoals het zich nu voelt.
Of je hier nu sterk bewust van bent met allerlei informatie of niet.

De waarneming vanuit jou vijfdimensionaal bewustzijnsveld, het moment waarbij jij in ontspannen maar heldere autonomie jezelf waarneemt, is De waarneming van jou wezen.

Niet van het brein, maar via jou aandachtskracht vanuit jou Levend Bewustzijn.

Doordat ik besefde en verschoof ik uit de breinfrequenties, kwam er een onmetelijke vermoeidheid uit dit lichaam.

Lethargisch, bijna geen stap meer willen/kunnen zetten in dit leven.

Ik wist dat ik dit gevoel nodig had om volledig de ruimte te geven, vanuit de liefde voor mezelf die ik in mijn hart kon voelen.

Wat mij hielp, was heel veel het brein tot rust brengen en contact maken met mijn fysieke hart, zodat ik niet in de verslavende identificaties bleef terugspringen maar in mijn lichaam en via mijn hart, het leven opnieuw kon waarnemen.

Mijn hersengolf frequenties waren door de traumavelden en een geidentificeerde persoonlijkheid eigenlijk constant afgesteld op stress in de betafrequentie, zodat ik met mijn bewustzijn hier in 3D die gedachtes en gevoelens als het Zelf bleef waarnemen. En dat ging ook enorm lostrillen.

Door in mijn hoofd te komen, op het gebied van de pijnappelklier, kon ik dieper in mezelf komen en deze frequenties tot rust brengen. Zodra dat lukte, verschoof ik altijd naar mijn hart, om mijn hart te voelen en de frequenties die hieruit komen. Dit was al-tijd en met grootste gevoelens, een verAdeming, en verzachting.

He he… poeh poeh.... weer even thuis.

Eerste ervaring met 'buitenaardsen'
Een paar tijdsmomenten later, ik denk augustus 2024, zat ik op mijn laptop te werken en gebeurde er iets tussen mij en een klant. Hij wilde van een contract af, waar ik enorm heftig op triggerde.  Ik ervoer heel veel sensaties van angst, inbreuk, gezichtsverlies.

Ik zat met mijn toenmalige partner aan tafel en samen namen we mijn sterk gestressde energieverschuiving waar. Zoals onze dynamiek zich liet ontvouwde, was de enige optie naar binnen.
Eerst het brein sterk ontladen, die als een raket in de verstoring kwam. Na een paar minuten zei mijn partner en ervoer ik zelf dat we ergens in een herinnering waren aangekomen. Ik kon werkelijk waar voelen dat door de frequenties van verstoring, ik een soort plateau bereikte. Alsof je in een racende lift naar beneden valt, en opeens op de verdieping bent aangekomen.

Ik nam het beeld in mijn hologram waar. Ik lag op een metalen tafel, in een donkere klinische metaalachtige ruimte waar mensen waren in witte dokterspakken bezig waren, die er niet uitzagen als mensen.

Er was een groter grijs wezen die voor mij stond, en 2 a 3 grijze wezens op de hoogte van mijn onderbuik. Het was een klinische ruimte, maar niet menselijk. Het was zilvergrijs, glimmend. Alle apparatuur, de bank waar ik op lag, hadden deze kleuren. Het was kil, enorm kil.
Er werden allerlei ingrepen verricht via de onderbuik.

Toen ik het beeld ervoer, schoot mijn lichaam in paniek.
Er kwam zoveel angst en paniek vrij dat ik er moeilijk bij kon blijven.

De angst was voornamelijk gekoppeld aan het wezen wat ik als de hoofd dokter beschouw. Zijn ogen waren enorm groot, dominant van aard, technologisch kil en zeer zeer onvriendelijk. Overheersend, maar vanuit een klinische, wetenschappelijke energie.
Dit wezen, zoals later, hoort bij de beschaving van de Orion rijken en is onderdeel van de tegenstand hier op aarde.

Met zijn hele grote zwarte ogen, een kille, penetrerende energie seinde hij allerlei informatie door mijn ogen. Ik ervoer alsof ik deze informatie niet kon tegenhouden, en alsof ik ook niet kon weg kijken. Hij had een grijs ruw lichaam, met smalle vingers en voeten. Een sterk gespierd maar niet menselijk lichaam. De onderdrukking en onmacht werd diep gevoeld in mijn wezen, terwijl de andere operandi in mijn buik bezig waren.

Dit trauma-beeld had zich diep in mijn onderbewuste opgeslagen. Ik kon door de heftige emoties niet verder dit hologram in kijken.

Een paar dagen hierna kwamen er nog meer gevoelens van angst vrij.
Ik sliep slecht, voelde me bang en paniekerig zoals een klein kind zich kon voelen voor het donker. Maar ook voor de energieën van overdag. En na twee dagen dissocieerde ik door deze angstgevoelens.

Ik had een vriend gebeld, en met zijn diepe kwaliteit van rust- en beschermingsenergie, kon ik opnieuw in deze gebeurtenis kijken. 

Ik ben opnieuw in de herinnering gestapt, en door de angst kunnen waarnemen wat er is gebeurd. Ik kon het beeld nog even zien, als een stilstaand beeld, en werd me bewust zijn ze een extra chip in mijn lichaam hebben geplaatst. Deze chip is geplaatst aan de linkerzijde van mijn eileider. Het was een soort mini-pacemaker, zich een geheel neuraal circuit had. Vanaf de linkereileider naar mijn ruggenwervel zenuwbanen, naar en om mijn hart heen. Met een frequentie erin gebracht die afkomstig was van de energie-informatie van deze wezens. Het had een diepe afsluiting om mijn hart als een soort vliesje, een membraan wat om mijn hart heen was gezet.

Zodat ik Bewust neurologisch afgesloten werd van mijn groot harts-Gevoel.
En niet alleen dat, ook dat ander bewustzijnsveld in mijn lichaam hier ging ervaren.

Een ander bewustzijn door de mens zetten, via allerlei programma's, zodat de mens haar eigen bewustzijn niet meer kan ervaren,

Waardoor de emotievelden die vanuit mijn oorspronkelijk bewustzijnsveld als het ware werden omgebogen naar informatievelden die verstoort en de eigen frequenties van de wezens die het coordineren ingebracht worden.

De gebeurtenis neutraliseren

Ik werd me bewust van wat ze hebben gedaan, en kon door de angst heen voelen. Ik voelde via mijn hart mijn groter bewustzijn indalen, en ook een innerlijke stem en bekrachtiging die ik uitsprak zoals; 'ik ben hier aanwezig', 'ik ben heel en compleet', 'ontmoet mij in gelijkwaardigheid'.  Hierdoor konden de angstgevoelens van het opgeslagen beeld ontvormen naar een nieuw intern gevoel in relatie tot deze ervaring.

Hier kwam al erg veel kracht bij, ik werd in energie een stuk groter, en er kwamen direct energievelden in deze gebeurtenis staan, 7 a 8 grote lichtvelden die ik kon voelen en waarnemen.

Wat een kracht in licht en energie. Deze collega's die ik in dit moment nog als lichtsilhouets in mijn hologram ervoer konden mij assisteren in deze gebeurtenis.
Direct ervoer ik deze gebeurtenis veranderen. De orion-wezens waren erg band en verlieten de ruimte direct. Alsof ze in licht werden ontvormd, ze verdwenen gewoon. De ruimte waar dit zich afspeelde was nog intact, de wezens waren weg. Ik en mijn collega's waren hier.

Ik heb aan hen gevraagd of ze de chip met mij mee konden weghalen.
Het antwoord was dat ze het niet volledig konden verwijderen, maar wel mee de-actief maken. Toen ik deze keuze inzet, ging het razend snel.
De energie trillde uit mijn lichaam, alsof er een soort slang dit dit neuraal circuit in stand hield uit mijn lichaam trillde. In de plaats daarvoor mijn een diepe, waterwarme golf van energie op die plekken. Ook het vliesje van om mijn hart zat verdween, en ik kon mijn hart dieper ervaren.

Ik was als een kind zo blij, om het leven in mij, weer Werkelijk, te ervaren...

Mijn eerste ervaringen, dat ik het levensveld in mij, weer kon voelen. De realiteitsverschuiving maakt ervoor ook, dat besef hoe groot het is, om uit de perceptieoorlogen van de traumavelden te komen, en te landen in het water, wat jij en ik thuis kunnen noemen.

De eerste bezetting van onbewuste angst en onveiligheid was vrij gekomen. In de plaats daarvoor kwam er warmte en een dieper gevoel in mijn hart het buik. De gelukzaligheid van al deze momenten, het besef van een levensveld vol vrienden buiten deze dimensie en de kracht die via deze route hier is, is op geen manier te beschrijven.

Dit heb ik verder nog met de bekrachtigingen om het gebied van de onderbuik dieper met mijn bewustzijn in te komen, specifiek nog ondersteund. Zie bij kopje inspiratie  hoe ik dat doe.

Hierna kwamen er nog meer ervaringen met deze grey-orion rassen. Ik zag de vaak in mijn hologram, met een intentie om via hun gezonden frequenties mijn angstgevoelens aan te raken.

Door actieve inzet van mij, kon ik ze uit mijn lichaam houden. En door de oefening erin, werd de autonomie in verhouding tot hun frequentie groter.

Het blokkeren van een belangrijk moment
Ik reed in deze tijd voor de eerste keer naar iemand die, die ik herken als een collega in deze reis en waar ik ook kon ervaren dat een ontmoeting met hem belangrijk was.
Ik had hem gebeld en we hadden afgesproken. Op de dag van de ontmoeting, begon ik al veel angst te ervaren. Ik kon niet goed typeren waarom dat zo was. Ik zou niet zeggen dat ik verlegen ben om mensen te ontmoeten, op welke manier dan ook. Ik kon deze gevoelens niet neutraliseren en besloot gewoon te vertrekken met mijn auto.

Even later belt mijn vriend en gaf hij aan dat het een beetje druk was in de woonkamer van ons huis. Hij zag deze grey wezens die hem ook in de gaten houden.

Ik had ondertussen al een rare autorit. Wegen waren afgesloten, constante file, en vertraging van een uur opgelopen. De angstgevoelens bouwde zich op.

Op een moment keek ik achter me. En zag ik een auto met vreemd gedrag. Ik kon voelen dat er iets niet klopte. Hij reed dicht tegen me aan, en bij elke rijbaan wisseling bleef hij me achter na rijden. Ik kon ook in mijn achter-spiegel zien, dat de frequenties uit deze man die reed, niet prettig waren. Maar omdat de angst gevoelens in mijn lichaam al zo actief waren, kon ik niet goed inschatten wat er gebeurde. Het werd een achtervolging. Ik ging harder rijden, deze auto ook. Ik werd banger, en wist niet wat er gebeurde. Op een moment in deze achtervolging, ging deze man links van mij rijden. Hij haalde me in, en keek mij aan. Het had volledige opbouw in energie, zoals de Men In Blacks van de film de Matrix. Een robotuitstraling, bewaker, met een zakelijk pak aan. Toen schoot ik op alarm rood en in overleving. Ik racete met mijn auto van links naar rechts, ging achter grote vrachtwagens verstoppen en besloot op een gegeven moment een afslag te nemen.

Bij enige hap naar adem en het enigszins kunnen verstillen van mijn racend hart, belde ik mijn vriend op. Hij voelde wat er gebeurde en besloot met de trein achter mij aan te rijden. Toen ik rust nam en ook op dit tank station weer mezelf wat kon verstillen, kon ik ook de kracht ervaren dat er niks met mij kon gebeuren. Het was puur een angst-invoeging. Ik vervolgde mijn reis en kwam aan bij de vriend.

Ik stapte binnen en kon de frequenties van mijn lichaam weer in angst schieten. Ik weet nog dat ik zei dat ik even rust en afstemming nodig had, en bijna 15 minuten op een stoel heb gezeten voordat ik echt in contact kon komen. Toen het was gelukt, kon ik weer waarnemen en contact maken.
En ja hoor.... daar was het. Een sleutel voor een belangrijk deel van mijn wezenlijke reis. Een vriendin uit een thuisplek, stond op verschillende afbeeldingen in een schilderij aan de muur. En ik heb haar frequentie daar op die plek, diep gevoeld. De hartsfrequenties en de vriendschap uit de oorspronkelijke wereld werden daar voor de eerste keer diep zichtbaar gemaakt. En de resonantievelden stroomde binnen en het Hart werd dieper aangeraakt. De zachtheid van haar Wezen resoneerde met die van mij. Ook ontvouwde zich een beeld en gevoel van thuis. Maar eerste herinnering buiten deze dimensie. Een belangrijk moment en een belangrijk referentiepunt.

Mens zijn, in oorsprong, in het waterbewustzijn ervaren wat je bent.