Umeya

Waar ik via mijn bewustzijnswerk al snel achter kwam, is dat de enige ontsluiting van werkelijk Bewust-Zijn, er een is, die niet via de geest verloopt, maar via het Zijn-in-Eigen-Bewustzijn. Niemand kan je dat leren. Enkel wellicht via een route inspireren.

Het weten van jou innerlijk gevoelsbewustzijn dat jij het leven bent en voortkomt uit een kosmisch groot, multidimensionaal wezenlijke essentie, is er een voor jou om te openen. Maar gelukkig, zijn we niet alleen.

Ik zelf moest het lichaam in, en diep ook. Iets wat ik reuze spannend vond, om alles nog een keer maar nu echt open te maken en in te duiken. Gelukkig niet meer met de geest, maar met mijn eigen, krachtige emotie-en hartenkracht; de enige weg voor een wezenlijke ontmoeting met mezelf. En ik kan je vertellen; dat is er één, de moeite waard!

Ik heb grote verzachtende momenten in mezelf beleefd, de ontroering van de trillingsvelden die bij mijn essentie horen, tot aan de gevoelens van Contact met de grotere levensbron en de vrienden die daar aanwezig zijn, en die met hun voelend hart, altijd met mij in contact zijn geweest. Ik was afgesloten van hen, en nooit andersom.

Ook de gevoelsroute, wie ik ben ten diepste, wat mijn kwaliteiten zijn en beelden van Thuisgevoelens, uit mijn wezen.
Ik weet dat ik een grote hartekracht draag, net zoals jou, en dat mijn verantwoordelijkheidsgevoel en verdriet wat ligt op alles wat gemoeid is met deze matrix-overname, er een is waar ik mijn Leven naartoe wilde brengen. No matters the consequence. Al weet ik diep, dat ik het leven nooit volledig zou kwijtraken. Enkel even in een illusionair programma.
Omdat de levenskracht van de vrije werelden, van de vrije rijken, een bronkracht is die in essentie nooit gebroken kan worden. Mijn liefde voor het Oorspronkelijk leven zo groot, in alles wat er leeft, inclusief alle kosmoswerelden en oorspronkelijke mensenrijken, waar ik alles voor Over Heb. Alles voor inzet. En daarom ben ik hier. Ook al heeft het me veel gekost, inclusief de pijnen en verwondingen die wij hier op doen. In deze gekke, illusionare matrix van controle.

De rouw van deze gebeurtenissen die hier in dit experiment afspelen, inclusief alle gevolgen en bijgevolgen, is iets wat mijn in verdriet nog enorm kan raken. Wat er bij jou gebeurd of is gebeurd, en bij ons allemaal. Dat de mensen van deze aarde eigenlijk het levensgeluk niet kennen, wat ik in mezelf ken.

Vele mensen in hun eigen hologram, met gebrek van de verbinding met het leven.
Een wereld van enorme perceptieoorlog, waar verbinding het woord is, wat in Essentie is gebroken.
De intimiteit met het Leven zelf, in jouzelf en met een ander.

Met de natuur en een gevoel van Innerlijke Vol-Heid.

Ik neem je mee in de ervaringen die ik heb doorlopen in het waarnemen van mijn lichaam. Hoe het werkt in frequentie, en wat er gebeurd als via je bewustzijn - in hart en brein - gaat werken met dit lichaam. Of tenminste, wat ik daarin mee maak.

Reuze sprongen, Bewustzijnskennis, een weg door de bomen van de perceptie-oorlog.

Deze wereld gaat open, en keert zich volledig terug in het leven van Oorsprong, het land van ooit, de mensen van thuis, kosmisch en aards, al het leven ontvangt elkaar weer, en weet dat het elkaar nooit is kwijtgeraakt. Alleen even verzaakt, in de holografische illusie van dit aarde leven.

Lief mens, ik gun het je diep, om je moedige hartenkracht in te zetten, voor jou welzijn, voor jou verbinding, voor jou vrijheid en het genot dat het leven In jou begint. En waar het nog niet is, mag het leven altijd weer beginnen.

Het is er een van medaille-waardig eerbied, om de kracht te vinden via de gevoelsvelden door techniek te ontvormen, dat wat jij beleeft en zogenaamd in jou huist, en daar waar illusies en manipulatie wordt ingezet om jou af te houden van jou grotere gevoelsvelden en kosmische (H)erkenning.

Ik neem je mee in mijn reis door velden heen, waar ik het leven steeds meer ontmoet. Omdat mijn reis, niet van mij is, maar van ons allemaal.

Mijn liefde voor het leven.