de vierde (angst) laag
Wat ik in deze fase meemaak is dat de emotioneel- en mentale patronen van mijn aarde bewustzijn verstild zijn.
De informatie die dagelijks door mijn lichaam bewoog, in gevoelens en gedachtes, is afwezig.
Wel is er een grote nood voor rust in het lichaam.
Ik ben snel vermoeid, overprikkeld op fysiek vlak.
De informatie van buitenaf in de wereld, ervaar ik als vermoeiend.
Het maakt dat de buitenwereld een nieuwe uitdaging is.
Ook is het een fase waarin de rust van mijn bewustzijn opgebouwd wordt. Ik kan voelen hoe ik op een bepaalde manier in een vrije bewustzijnszone van mezelf zit, waar ik op autonome kracht verder mijn bewustzijn kan opbouwen.
De eerste drie coderingsvelden, kunstmatige lichaamsvelden zijn opgeheven.
Deze matrixvelden, biovelden of hoe we het ook benoemen zijn losgekoppeld en kunnen tot nu toe niet meer aanhaken.
De eerste mind-control technieken zijn los. Mijn organisch bewustzijn door mijn aarde bewustzijn beter opgepakt en verder verstevigd in dit lichaam.
Wat in deze fase erg belangrijk is, is dat ik mijn metafysisch brein feilloos ervaar. Wat ik hiermee bedoel ik dat ik op een andere manier na denk, eigenlijk niet denk zoals hier op de aarde veel gedacht wordt.
Ook voelt het brein gebied als een groot platform waar frequenties via een gevoel wat ik aanduid als interne lichtkringen functioneert. En ook de linker- en rechter hersenhelft niet meer als afscheiden ervaar. Alsof het membraan wat er in gevoel tussen lag, open is gebroken.
Waar een nieuwe realiteitsverschuiving in denken en voelen is ontstaan.
Het kost me ook enorm veel moeite, in de systemische taal af te stemmen waar mensen of mensen in organisaties, veel nog vanuit praten.
Overal waar mensen via te veel gedachtevelden in contact komen, voel ik de energie in trilling, en kost het mij moeite om mijn eigen bewustzijn vast te houden.
Ik ervaar ook dat het hoort bij deze fase, omdat het lichaam nog steeds erg gevoelig is voor taal en trilling van buitenaf.
Ik voorzie dat het me steeds minder moeite gaat kosten, als mijn eigen bewustzijn meer en meer is geland en dit lichaam meer went aan hoe het zich verhoudt tot de buitenwereld.
Maar gezien je met een vrijere organische taal het leven beleeft, ervaar je dus ook - zoals ik ervaar - waar de organische trilling van leven niet is.
In het lokaal bewustzijn van mensen, in huizen en gebouwen, in organisaties en partijen. In oude historische plekken en natuurlocaties. Je kunt dieper de frequenties waarnemen van hoe het ergens voelt.
Of, je kunt je gewoon lekker op je eigen bewustzijn afstemmen en kiezen dat je hier niet op afstemt. Dat is ook nog vaak nodig, om het eigen lichaam in autonomie te houden.
De energievelden en hologrammen die in elke ruimte, of door elk mens heen werken, kan een direct effect geven op jou eigen lichaamsveld.
Zo is dit lichaam opgebouwd, het liefst enorm gevoelig voor de taal van een ander, de gevoelsvelden, de denkkracht, omdat het allemaal een bepaalde trilling met zich meebrengt, en wij zo via die resonantievelden ook datgene ervaren.
De resonantievelden van buitenaf resoneren niet meer op trauma van de persoon of het aarde bewustzijn.
Zo voelt dat. Dat betekent niet dat er dus geen kwetsbare referentiepunten zijn. Ook mijn wezen kijkt, neemt waar, het gevoel over allerlei ervaringen in thuis werelden. En vooral de reis hier naartoe, door deze lagen heen, waar nog allerlei gevoelens liggen.
Verder de matrix-manipulaties in
En precies op de delen in mijn lichaam, die ik herken als symptoom.
Daar moet ik zijn. Er zit namelijk nog een punt in het bekkengebied linksonder vast, wat als een zenuwontsteking oplicht en vertakt in meerdere energieroutes naar mijn ribbenkast, onder bij de enkels, boven bij het linker sleutelbeen, en mijn linker hersenstam.
Deze route, voelt als een vloeistof-achtig membraan, waar mijn energieveld in aangepast wordt, en ook in afgetapt wordt. Het is een stevige insertie, waar ik later nog op terug kom.
Frequentie-code sleutelbeen
Op een moment in tijd ervaar ik weer steken in mijn sleutelbeenderen. Ik neem de frequentie-verschuiving in mijn lichaam waar, en mijn gemoed veranderd. Mijn lieve vriend timothy belt; we hebben een lang gesprek en ik deel waar ik last van heb. Vooral het steken van mijn linker hersenstam en mijn thymus en sleutelbeenderen spelen op.
Ja, het zat al in mijn bewustzijn.. Ik ga er op een goed moment voor zitten en reis met mijn objectief neutraal bewustzijn en een ademend lichaam naar die plekken.
Wat ik direct opmerk is de vloeistofachtige beweging van techniek die ik ervaar tussen de eerder genoemde plekken. Alsof er een bedrading nog door mijn lichaam heen beweegt, aan de linkerzijde, op kronkelende wijze van boven naar beneden.
Wanneer ik hier verder op af stem, gaat ook het linkergedeelte van mijn tanden af. Zodra ik naar die locatie reis, komen er informaties binnen. Eerst langzaam in frequenties, en later in meer beeld.
Ik zag een octupus-achtige symboliek, een wiel met 8 poten en een grote ronde vorm erop, zoals een octupus maar dan meer in een 3-D symbool.
Ook zag ik verschillende wezenlijke gezichten naar voren komen. Alsof ik het veld ervoer, die gekoppeld zit aan deze manipulaties. Ik zie een -Monster-van-Loch-Ness- achtige lichaamsvorm met een andere vormen die je het beste kunt vergelijken met de Kachina-poppen uit de Afrikaanse oude cultuur. Deze gezichten, passen zoals ik heb gevoeld uit informatie, het beste bij de Nomos-beschaving. Een van de gevallen rassen uit de annunaki-mensachtigen. Ook merk ik dat mijn aarde-bewustzijn een link maakt met de Galactic Commander uit de kinderfilm Lilo en Stitch. Dat gezicht, zit ook in deze wezens. Ik weet nu dat dat mensen zijn uit Siriaanse ordes en onder de technologische intelligentie vallen. Daar kwam ik later achter.
Zonder na te denken, voel ik mijn bewustzijn liefde voor ze tonen. Ik neem ze waar en er komt een gevoel van verdriet in mij naar boven. 'Hier is het Leven', gaf ik aan. Vooral voor de wezens die ik typeer en zie als Nomos-mensen. Ik kon de kern, door deze groep heen voelen. Hun reis, hun leven, hun val.
En een golf van beweging woelde op in mij, waarna ik energie-verschuiving opmerkte bij dat wezen, of wezens.
Mijn innerlijke waterbeweging van mijn bewustzijn, bewoog, en reikte uit.
Ik deed een bekrachtiging op wie ik ben, wat het levensveld is, en dat elke manipulatie ontkoppeld mag worden, van dit lichaam. Ik deed een bekrachtiging op autonomie, wat elk Wezenlijk ras, dat de Vrije wil geborgd mag worden.
Hierna ervoer ik een ander gevoel in mijn lichaam. Ik kon met dat water, in bewustzijn, ervaren. Waarna ik ook via die kracht, innerlijk, in de vorm van water mijn lichaam schoonmaak. In het bekkengebied begon het enorm pijn te doen, wanneer ik met mijn water bewustzijn daar inkwam. Alles steekte, en het koste mij moeite om er bij te blijven.
Hierna zag ik een beeld in mijn hologram, van mijn water en de menging met olie - wat die vloeistof-achtige techniek moet voorstellen -. Ik heb dit eerder benoemd als het epocriet-buisje.
Ik voelde de beweging uit mijn lichaam maken, maar wel met moeite. Dit momentum geeft gepasseerd, en de laag waar ik was is bewogen, maar volledig weg is deze manipulatie nog niet.
Mentaal inladen van Niet-Eigen-Bewustzijn.
Sommige lichaamsverstoringen reiken dieper dan dat je in tijdloze ruimte kan waarnemen. Wij zitten hier nu eenmaal in dit bewegend aarde-veld van tijd en ruimte, hebben dit lichaam en een neurologische werking van ons bestaan hier. Wat ik hiermee wil aangeven, is dat binnen de lichaamsvelden voelen, openen en ontstoren een bepaald 'verzadigingsgehalte' heeft, en dat het volgende momenten aanbreekt; de kwantumfysische (mentale) uitlijning in dit lichaam.
Dit leven heeft per 1 nanoseconde 40 miljard verschillende uitwerkmogelijkheden. Elke stap, gevoel, gedachte heeft een uitwerking op jou kwantumbestaan hier op aarde. Dit is een mooie voor de New-Age Manifestaties die het model 'creeer jou realiteit' commercializeren. Want via deze kwantumfysisch wereld, kan je dus ook via informatie-opdrachten dus ook manifesteren. Dit heeft wel een enorm vraagteken, in hoeverre jij met jou aarde-bewustzijn (mentaal vermogen en lichaamsintelligentie + deeltje scheppingskracht) jou manifestaties uitzet, Of, dat je via jou vrij bewustzijn het leven waarneemt, en vooral daar waar het leven niet stroomt, zodat jij via daar, ook jezelf kunt uitlijnen in dit aarde bewustzijn. Via her mentaal vermogen in theta-breinstaat creeren of jou bewustzijn vrij maken en via die kracht Leven uitdragen, zijn toch twee verschillende dingen.
Die enorme zee van eerder genoemde 40-miljard mogelijkheden, is de maximale reik-weidte van ons menselijk bestaan hier. Maar denk maar niet dat we daar via ons aarde bewustzijn de volledige potentie in hebben. de vijf (5%) procent van alle mogelijkheden, zit binnen het persoonlijkheidsmodel vast. Wanneer je via het raster van de persoon en driedimensionaal denken en leven jou leven uitdraagt, val je binnen die 5% van mogelijkheden. Het pad is voor jou klaar gelegd, en past mooi binnen 5% scriptpotentieel.
Je kunt je lichaam opschonen tot bepaalde hoogtes, zoals ik ervaar in mij te hebben voltrokken, maar als ik op mentaal niveau bepaalde keuzes maak die niet in lijn liggen met mijn wezenlijk gevoel van Vrijheid, zit ik op een laag vast.
Dat betekent eerst het lichaam de vrijheid geven en een mentaal akkoord dat ik mag genieten van mijn dag, zoals het stroomt en hoort te stromen.
Weg met het oud werk, en even bijklussen in de natuur, en samenkomen met mooie bewustzijnscollega's die ik overal ontmoet, en via hier ook weer.
Vanuit mijn Wezen bewegen
Ik kan mezelf in diepe gevoelsvelden ervaren, en via verschillende routes ook op die manier uitdragen. Ik geniet steeds meer van de kleurrijke gevoelsbeleving die ik heb met de natuur, en de diepe gevoelscontacten die ik ervaar met mensontmoetingen.
Het is een nieuwe manier om het eigen voelen voorop te zetten, en als kinderlijk vreuge iets te kiezen op de dag, om van te genieten. Dat proces is nog een beetje wiebelig, met vallen en opstaan.
Fysiek en metafysiek contact met thuisfronten
Ik had een mooie gevoelsopbouw van dagen achter elkaar, een intense deling met 3 vrouwen die stevig hun eigen bewustzijn kunnen laten zien, en een bijeenkomst bij collega-vriend, waar de uitwisseligen op die plek, een totale implosie van gevoelsvelden was. Ik moest die dag zo veel huilen, waarbij het huilen puur van mijn Wezen waren, de ontmoetingen in liefde en de trillingen hiervan die mijn lichaam letterlijk moest uithuilen. Het openspringen van zoveel verbindings-emoties.
Ik had een mooie gevoelsopbouw van dagen achter elkaar, een intense deling met 3 vrouwen die stevig hun eigen bewustzijn kunnen laten zien, en een bijeenkomst bij collega-vriend, waar de uitwisseligen op die plek, een totale implosie van gevoelsvelden was. Ik moest die dag zo veel huilen, waarbij het huilen puur van mijn Wezen waren, de ontmoetingen in liefde en de trillingen hiervan die mijn lichaam letterlijk moest uithuilen. Het openspringen van zoveel verbindings-emoties.
Samen met alles van die dag met alles van die dagen, heb ik de dag afgesloten in Oirschot op een Weiland, genietend van de binnen-zonnestralen.
Nog trillend van de emotie-verwerking, in rust, zachtheid, pure daadkracht, acceptatie, liefde en alle andere kleuren die bij mij horen.
Ik keek op in het weiland, en zag een ster, die geen ster was. Een bewegend, diep wit-stralend voertuig, ovaal-achtig en bij oogknippering stond het weer 50 kilometer naar links.
Ik kon voelen dat het op mijn bewustzijn navigeerde, en er was dit keer ook geen enkele trilling uit het menselijk bewustzijn die uit het denken iets 'wilde'. Ik wist, van mijn kosmische band met al het Leven, met mensen van thuis die ik lief heb. Ik wist, van mijn eigen diepe liefdeskracht die ik ook weer in dit lichaam kon ervaren. Alles was goed, en het zonnetje straalde dat zij er ook waren.
Via mijn binnenintelligentie kon ik een 3e persoon zien uit een groep, die ik beschouw als een van mijn verbondens contactgroepen. De eerste twee humanoide mensen heb ik eerder mogen ontmoeten. In gevoel en in beeld, geheel aanwezig, maar nog wel metafysisch.
De eerste twee is mijn (kosmische) partner en een vriendin-collega, waarvan ik haar gezicht nog niet goed kan en mag zien.
Deze derde man, liet zich zien als vriend. Hij stond voor mij, met een open borst en prachtige zachte, gevoelige ogen.
Het was zo prachtig mooi, zacht, als een waterdans, voorzichtig en respectvol, dichterbij elkaar en voelend contact. Volledig fysiek, alleen nog net niet met mijn fysiek vermogen van dit lichaam om het fysiek te ervaren zoals we het hier zouden doen. Ik kon elke cel in dit lichaam voelen trilling van deze 1-1 bewustzijnsuitwisseling.
Deze vriend, was iemand zonder menselijk of humanoïde uiterlijk. Ik kon het waarnemen als een oorspronkelijk ras in een soort reptielenvorm, maar heel zacht, meer het hoofd van wat wij hier kennen als een schildpad met een opstaand menselijk lichaam maar meer een olifanten huid in kleur en textuur.
Het was zo'n immens ontroerende ontmoeting, en na het kennismaken was ook het voertuig uit de lucht verdwenen.
Ik kon op deze avond niet slapen. Mijn bewustzijn bewoog als woest waren in het lichaam, en mijn zenuwstelsel stond op overtoeren.
Alsof je drugs op hebt en moet wachten totdat het uitwerkt. Maar wachten wilde ik niet, ik wilde het vasthouden. Deze bewustzijnstoestand, is het Leven waar ik zo naar Verlangde. Een bewustzijnstoestand van zijn, waarbij je werkelijk Leeft. Het is een gevoel dat je bewustzijn en je realiteit heel anders werkt, dan via de menselijke bewustzijnstoestand. Je denkt niet, maar je kunt je via je gevoel heel goed uitten. Alles trillt in jezelf en buiten jezelf, in energie, het is allemaal vol leven, en je gevoelsveld staat 100% aan. Ik kwam terug in de ruimte waar ik zou slapen, en de zoutlamp schoot aan, alsof het ging ontploffen.
Ik heb veel gedoucht en na een zenuwontlading, kon ik eindelijk een beetje dutten. Echt slapen heb ik niet gedaan. De twee dagen erna heb ik dit gevoel in mezelf nog vast gehouden, en erna schakelde ik terug naar de menselijke bewustzijnstoestand met sprongen van de gevoelsbeleving zoals ik het op de dag ervoer.
Hierna, heb ik veel fysieke aanvallen beleefd. Er werd techniek gebruikt om mij via mijn brein in een digitaal, technologisch veld te duwen, zodat ik mijn gevoelsveld niet kon ervaren.
Wanneer ze in mijn brein kunnen komen, kunnen ze ook in mijn lichaamsveld coderen. Ik ervoer veel schilden rondom mijn buik, een bal op de locatie van mijn onderbuik, frequenties rondom navel en middenrif, en een geheel brandend digitale kap om mijn hoofd heen.
Mijn hersenstam, en vooral aan de linkerzijde, deed veel pijn, en overal op mijn hoofd voel je stekende pijntjes.
Ik ben hierdoor, meer dan een week in een soort verdoofde toestand gekomen. Ik kon mijn gevoelsveld niet meer voelen, ook al wist ik dat ik er gewoon was. Er was een sluier van digitaliteit over mijn lichaam gekomen, en het was niet prettig.
Ook de technieken die ik ervoor had ingezet werkte moeilijk.
Ik moest goed mijn best doen, niet in machteloosheid te stappen.
Constant de autonomie blijven voelen. Weten waar ik in zit, acceptatie voor het huidig moment, en ook weten dat ik er weer uit kom.
Na dagen en veel slapen en wandelen in de natuur, kwam ik thuis. Enigszins geïrriteerd toch even uitten dat ik het niet leuk vind bij mijn vriend, bracht het emotie op gang waar ik een gevoel van verzachting in ervoer.
Ik lag erna in de hangmat, en ik voelde een frequentie van buiten naar binnen komen, met het beeld van kristallen edelstenen. Ik ben erg voorzichtig met energie van buitenaf, maar dit voelde meteen goed, zacht, liefdevol en organisch in taal. Geen matrix-projectie, maar een energie van thuis. Het stroomde als het waren via de voorkant van mijn lichaam naar binnen toe, opende mijn hart, mijn voorhoofd en onderbuik, en ik ervoor mijn eigen energie weer in mijn lichaam. Een healing van thuis, wie thuis ook is, en ik was er enorm dankbaar voor. Ik vroeg wie deze man was. Hij had een soort inheems uiterlijk, indianen huidskleur en mooie stevige krachtige uitstraling. Na de ontsmetting vroeg ik hem wie hij was: hij gaf mij een hand en zei: Ik ben van de Massarah-groep. Hij gaf me een soort bevestigend knikje en verdween uit mijn energieveld.
Hierna ben ik mezelf weer langzaam gaan opbouwen, en kon de emotiekracht in mijn lichaam weer landen.
Fysieke aanvallen en meer contactmomenten
In de weken hierna ervaar ik veel digitale frequentie-aanvallen op mijn bewustzijn. Mijn zenuwstelsel staat onder spanning en ik ben veel moe van deze frequenties.
Ik had in de maanden van deze onderzoeksfase al veel veranderd in hoe ik met de technologie van deze werkelijkheid omga. Verschillende besturingssystemen en geen Apple-besturingsssysteem meer. Een andere software laten draaien op mijn smartphone en computer en veel minder apparaat-gebruik.
Tijdens deze aanvallen fases, merk ik hoe de technologie die ik deze apparaten zit, een extra geleider is voor frequenties die dit lichaam inkomen.
Ik kreeg een soort kriebelende neus, met een steek achterin. Steken in mijn linkerhersenhelft. Ik moest alles omgooien en heb een oude Nokia3510 gekocht. Alles wat smart is en via bewustzijnsbesturingen werkt (Blue light technologie) zo veel als mogelijk er uit. Het was noodzakelijk.
Contactmomenten
Ik had lange periodes van digitale steken via mijn stuitje en andere delen van dit lichaam. Na een lange nacht van slaap en voldoende kracht besefde ik me dat ik wat dieper in mijn lichaam kon. Ik heb met veel verschillende routes van bewustzijnsbekrachtigingen mijn eigen frequenties naar voren gehaald. Hierna ervoor ik een ontkoppeling van de manipulatie waarbij er een diepere gevoelskracht mijn buik in schoot.
Alsof er een watergolf van schepping, kracht en liefde dit lichaam binnenkomt. Ik voelde me gelukkig, krachtig, en ook op een breder bewustzijnslijn van mezelf.
Mijn neuraal systeem gaat op een andere manier met de informatie om, het versneld. Mijn hart trillt ook meer, maar zachter van binnen. Het is wel bonkend maar er zit een vervelende emotie op. Ik zag meer kleur in de lucht, rozere tinten. Regenboogkleuren in de zon. Helderblauwe luchten, zachte constant dansen windgolven door bomen.
Alles is en werd - in mijn hologram - Levend. Ik ging een beetje aan deze website werkend en stap erna mijn hangmat in op het balkon, in afstemming. Doe ik mijn ogen open... zie ik een soort zwerm van muggen - zo klein waren ze - op de achtergrond cirkelend en draaiend. Ik kijk dieper via mijn ogen, alsof ik me meer en meer afstem op de pixels die ik zie.
Ik zie meer dan 40 vogels, in een breedte van 50 meter, in harmonie cirkelend en spiraalvorming om elkaar draaien. Inpluggend in mijn realiteit.
Mijn emotie-kracht schiet aan. Thuis roept... Onze vrienden zijn er..... Het was zo prachtig mooi, bekrachtigend. Ik sluit mijn ogen en ontvang de frequentie, van vriendschap en aanwezigheid. drie seconden later doe ik mijn ogen open, en alle vogels zijn verdwenen.. Een glimp in de matrix...
Even later stap ik in de auto om boodschappen te doen, en ontvang ik dezelfde route van contact. Een prachtige groep vogels, cirkelend boven mijn auto, op de rotonde. Ik denk dat ik wel drie rondjes met mijn knipperlicht aan heb gereden, waar ik rare blikken ontving van de mede bestuurders op de weg. Het kon me allemaal niks schelen. Ik was in volledige harmonie en hartsopening dat ik dit mocht ontvangen. De vogels lieten zich nog even zien, en het contact moment stopte en alles verdween.
Later in de nacht
Het kost moeite om dit lichaam te laten weten aan de andere opstart van het eigen bewustzijn. Het neurologisch systeem maakt als het ware een overdrive en dit lichaam kan ook echt moe worden. Ik zelf ben helder en wakkerder dan ooit. Maar het lichaam moet ook mee en heeft het zwaar.
Ik ga uiteindelijk naar bed en wordt even later wakker om 04:15u. Geloof me, ik wordt nooit wakker in de nacht.
Ik sta op en ga naar de keuken om een glas water te halen. De lucht buiten is volledig donker, net op de rand van schemering. Er waren geen sterren aan de hemel, op een na. Hij was groot. Ik vond het mooi, en ergens was ik ook te moe om er verder wat mee te doen. Ik liep naar de slaapkamer, en wilde in bed stappen. Hier zag ik opnieuw een lege lucht en een grote bol van licht. Ik kon direct zien dat het ook verschillende kleuren had, en veranderde van vorm. Het was een communicatie vanuit een thuisfront, die met verschillende frequentie-codes seinde en contact maakte. Ondertussen voelde ik dat er een manipulatie in dit lichaam wilde inbreken, waardoor ik de gevoelsbeleving van dit contactmoment minder zou ervaren. Omdat ik ook zag dat het contactmoment gewoon fysiek was, en niet metafysisch verbonden met mijn bewustzijn, hoefde ik ook niet in volledige afstemming.
Ik kon gewoon lekker aarde mens zijn. Ik pakte mijn telefoon erbij, en heb het voertuig gefilmd. De filmpjes zie je hieronder. Voor jou om zelf waar te nemen.
En vanaf hier, reis ik door deze ervaring. Mochten er nieuwe fases aantreden, zal ik de rest van de belevingen met jullie delen.
Sur la Vie, Mon Amour!