Umeya

Openingen & sluithekken

We maken wat mee zo in onze reis op aarde... Daar waar diepe openingen komen, wordt er alles aan gedaan om je aan te zuigen op het systeem van de matrix.

Een waarachtig levensopenende emotie, initieel zo Vrij en Groots, wordt aangesloten op vervolgeffecten. Een gevoel van angst, of een directe aansluiting op een hele keten van denkvelden.

Ik heb het laatst weer op een diepere laag mogen meemaken, en het heeft me veel gebracht, veel gekost, en weer veel opgeleverd.

Wijsheden om de fases tussen de NU momenten in mijn bewustzijn, helder waar te nemen.

Hoe meer levenskracht er in mijn wezen ontsluit, hoe groter het aangesloten angstveld wordt.

Het gaat gelijk op, totdat het levende veld volledig vrij komt. En jij, ik, niet meer chantabel zijn voor angsten.

Angst trekt het levende veld weg, waardoor je niet meer zelf kunt denken. Een perfect middel om geïnstalleerde denkvelden in te laden.

Het aarde-deel wilt het begrijpen, intepreteren, zoekt naar bevestiging of veiligheid, zekerheid. Waarheid?

Omdat de situatie een weerstand is geworden, kan de wereld waar we in leven het antwoord op een vrije, levensopenende manier, niet geven. Het wordt een probleem.

Het aarde-denken schakelt steeds dieper in gedachtetrillingen om ergens uit te komen, om weer het vrije goede gevoel te hebben. En juist vanuit dit vertrek punt kom je er niet.

Enkel het levende, vrije, vredige bewustzijn van ons wezen heeft een direct effect op het veld van deze wereld.

Vrije gemoedskracht wordt ontmoet in deze wereld, en deze wereld reageert op jou! dat is prachtig, zo groots en rijk, om dat ook te voelen. Terug te ontvangen. Het ademende levende veld, in samenwerking met jou.

Omdat jij bent overgeschakelt - of je kunt het ook een schaakzet noemen - naar een andere trilling, kan ook jou diepste intentie niet landen. Het veld reageert niet. Want jij werkelijke ik, is er niet.

Wanneer dit zich aandoet, is het beste wat je kunt doen; los-laten! Oei oei oei, zeg dat maar tegen je eigen persoonlijkheid;).

Ik weet er Al-les van. Maar hoe meer tijd jij laat bestaan in dit weerstandsgevoel, met de bijbehorende denkvelden, hoe meer jij jou celbewustzijn laat informeren met weerstand. En weerstand stopt het levende veld. En etst ook dieper in. Je groeft jezelf eigenlijk dieper in...

Je creeërt een tijdlijn - noem ik even zo - die je weghoudt van je eigen tijdlijn, en die je ook weer een meer of mindere mate moet schoonwassen, wil je eigen watertrilling, jou levensveld weer opstarten,

Alles weer los. Jezelf helemaal leeg laten lopen. Alles wat om de situatie spant, niet verder willen begrijpen. Los los los. Geef maar een instructie aan jezelf. Op alle lagen, tussen jou en welke mensen of plek dan ook.

Jezelf leeg maken, en de lege trilling van Zijn instappen. 'Ik weet het niet, zei God'.
Wij als Mensen willen zo graag voelen, en nog liever ons goed voelen.

Dat het zoeken naar een weg buiten ons, wat direct een compromis is van ons autonoom zijn en ons afhankelijk maakt van dat wat we zoeken. En dus een afhankelijkheid creert.

Loslaten en in een leeg trillingveld komen, opnieuw opstarten. Zeer onaangenaam, zeg ik ook vanuit mijn eigen levenspad.

Loslaten van de gehele situatie die zich voordoet betekent direct een aanvaarding.

Vanuit daar kun je in aandacht voor jezelf gaan rusten in eigen welzijnsvragen. Wat geeft mij, vanuit deze leegte in trilling, een fijn gevoel? Zonder druk. Hoe kan ik mezelf verzorgen? Mijn aarde-deel weer in rust laten ontspannen.

Ik ga zelf het vaak het liefst in mijn eigen bubbel zitten, terug naar binnen, dicht bij een dierbare vriend of vriendin. Dat ik een mensenlijke levende trilling dicht bij me heb, en toch in eigen ruimte verkeer.

Ik doe alles rustig aan, kaarsjes aan, muziek op, schrijfblokjes en kussens om me heen. In bad of buiten met de koffie, of dit soort reflecties schrijven:)

Wanneer de denkvelden die nog in het lichaam aan het lostrillen zijn, en dus nog ergens actief zijn, bekrachtig ik mezelf in innerlijke stem:

- Ik heb een diep vertrouwen in mijzelf. En ten alle tijden in de goedheid van anderen.

- Ik heb een warm respect naar mezelf toe.

- Ik ben vrij, ik maak mezelf vrij, en respecteer de vrijheid van al het leven.

- Ik Weet wie ik ben, en eer mijzelf in mijn grootsheid, er altijd te zijn, ook hier.

- Het levende grote waterbad vol oer-mensen met de kroon van warmte, hebben mij o zo lief.

Het kost soms tijd, afhankelijk van de kracht van emotie & tegenkracht, voordat de spons (AI en haar denkvelden) weer helemaal is leeggelopen. En ook het lichaam weer is hersteld. Zodat de cellen jou lichtvelden weer kunnen ontvangen.

Geef jezelf de tijd, in aanvaarding, wetende dat jou levensveld ten alle tijden weer opstart.

Opstart als jij er bent, door jezelf en de cellen van dit lichaam schoon te houden. Niet te bevoorraden met denkvelden.

Hoe meer weerstandsvelden je opruimt, hoe beter je je levensveld kan behouden.
Maar hoe dichter jij bij deze eigen levende scheppende kracht komt, hoe steviger de matrix software jou wil laten aansluiten op angst/weerstand.

Het vraagt een soldaten-liefdeskracht om te onderzoeken waar ze nog op kunnen inbreken.

Waar ben je chanteerbaar? Waar kunnen ze je uit je eigen, levende vredesvolle veld halen?