Umeya

Kijken we nu naar een zon. De zon die ons en de natuur warmte en voeding voor onze planeet. Of kijken we naar een artificiële zon?

Sinds een aantal maanden komt het thema van de zon in relatie tot de aarde dieper naar voren. 

Ik lag laatst heerlijk in de caravan, toen het nog guur en koud weer was. Het zonlicht straalde op mijn gezicht in mijn bed, maar ik voelde niks. Een lege, koude straling van licht. 

Ik keek dieper, en dieper, en de zon kreeg allerlei hexagonale stukken in de zon. Als een soort bijenkorf.

Door mijn waarneming vanuit binnen aanwezig te houden, bleef ik kijken. Wat is het? Zonder denken.. ik voelde steken in mijn lichaam optreden, en de spanning bouwde op.

Ik keek dieper naar dit gebroken vlak wat het zonne-oppervlak moet voorstellen. En het reageerde op mijn waarneming. Het trilde, en ik zag zwarte vlakken in het gebroken vlak. Het was als een soort gebroken puzzel in een zwart vel, wat alles behalve organisch aanvoelt. En daarachter, kun je de 'echte' zon voelen en de randen nog zien.

Ik bleef kijken. De spanning bouwde op, tussen mij en dit LED-licht. Het duwde en steekte op plekken in mijn lichaam. Mijn zenuwstelsel stond op spanning. Maar ik was vastberaden, gewoon door te kijken. Op een gegeven moment liet dit vlak los.

Het schoot open. En de echte zon van dit universum kwam naar voren. Ik was ontroerd..
De dag startte ander op, het was weer mooi, de mensen blij, en de natuur reageerde ook beter. Het waaide weer..

Ook de zon was weer heerlijk om in te kijken, je kunt voelen dat de zonnestralen weer echt stralen.
En warme geometrische trillingen uitzenden die je echt opladen. In plaats van de artificiële, koud-ijzige lichtfrequenties. Coderingen zou je het kunnen noemen. Als ik te lang in deze LED-zon-variant blijf zitten, dempt mijn gevoelsbewustzijn.

Later die dag ontmoet ik een vriend, die vertelde hoe blij hij was dat het eindelijk weer de warme zon scheen. Na weken in een dichte, koude, ijzig-penetrante sfeer te zitten. Ik vertelde mijn verhaal, dat ik het gevoel 'iets' heb gedaan en de echte zon naar voren heb getoverd. Hij bedankte mij diep vanuit zijn hart. 

Nou, als bedankje van deze uitwisseling vanuit de houders van dit LED-licht, heb ik enorme magnetische aanvallen gehad de rest van de opvolgende drie dagen. Ik kon amper de dag starten en het trok mijn lichaam helemaal naar leegte.

Ik heb het nog eens spontaan gedaan toen ik wat krachtiger in mijn vel zat, zittend op een megalieten steen in Zuidwolde.

Het effect was nog sterker, en de warme zon was groot, krachtig en mooi. 

Direct kwam er een wezen in mijn veld staan. Namen even terzijde, al ken ik deze groep in Gevoel wel. Heel penetrant, heel 'boos'. Ik kreeg er koorts van. Toch was ik blij. Ik ben een vrij mens.

Onderzoek..

De zon van dit universum. Maar ook; wat is dat led-licht-oppervlak voor de zon?

NASA heeft rond 1960 een patent vrijgegeven dat ze een artificiële, holografische projectie-zon hebben gemaakt. Als je hierop googelt, krijg je nog informatie over dit vrijgegeven document.

Hieronder zie je een filmpje van een Youtuber die wat bij elkaar heeft verzameld. Vanaf 2.16 min haalt hij een filmpje van NASA zelf naar voren, die de Solar Sun Simulator in hun eigen beeldmateriaal laten zien. Zoals hij zelf aangeeft.

Als je het filmpje via Youtube bekijkt, kom je direct uit op een video-mix van verschillende beelden over de sun simulator.

De zon en ons levende veld
Wij hebben impact op deze dimensie. Wanneer wij ons oorspronkelijk bewustzijn weer terughalen, is het vermogen van wie we werkelijk zijn AAN.

Vandaar uit kijken wij, voelen wij. Van daaruit, kijken wij naar alles wat artificieel is. Zonder mening, maar waarneming. De articifiële velden die dwars door mijn eigen lichaam heen liepen. En zo voelend ook van de andere mensen.

En nu binnenstromen in mijn waarneming: een artificieel hologram voor de zon.

Wat moeten we hier nu mee?
Niks. Voelen wat jij er bij voelt. Maar zoals ik in mijzelf ervaar, kunnen we dit artificieel veld ontmantelen. Onze voelende velden, het licht van ons werkelijke zelf, heeft kwantumzwaarte. Het vrije gevoelsbewustzijn van ons Mens zijn, heeft schepperskracht.
The force of life.... will reunite the Life-Code. When we are the Life-Code.

Ik kijk niet via hier, ik kijk via Thuis.
Ik kan naar de pogingen zien, op elke hoek,
Hoe het leven hier artificieel te maken,
zonder dat iemand het goed kan vatten,
of nog energie heeft mijn het hart te meetlatten,
als een kikker in een kokend bad,
van het eigen persoonlijkheidsprogramma,
tot de smart in onze handen,
snakkend naar leven,
het zelf het niet meer kunnen of willen zijn..
De artificiële (zonne)-schillen.
Ik zie, ik voel, ik bekrachtig en ik ontmantel. Zonder mening, in vrolijkheid voor het leven.
Waai maar weer lekker, lieve boom,
Wat ben ik blij,
als ik de levenswind via jou voel stromen,
Koesterend op mijn zachte wangen,
Waar ik vrolijker weer door mijn dag kan lachen
Ik ben hier, ik houd het levensveld open
Zodat wij allen weer in waarheid kunnen lopen
In mijn bijdragend steentje op het grote water
Lief lief mens, ik heb je lief, zoveel als dat ik Zelf Ben.

De zon en ons levende veld
Wij hebben impact op deze dimensie. Wanneer wij ons oorspronkelijk bewustzijn weer terughalen, is het vermogen van wie we werkelijk zijn AAN.

Vandaar uit kijken wij, voelen wij. Van daaruit, kijken wij naar alles wat artificieel is. Zonder mening, maar waarneming. De articifiële velden die dwars door mijn eigen lichaam heen liepen. En zo voelend ook van de andere mensen.

En nu binnenstromen in mijn waarneming: een artificieel hologram voor de zon.

Wat moeten we hier nu mee?
Niks. Voelen wat jij er bij voelt. Maar zoals ik in mijzelf ervaar, kunnen we dit artificieel veld ontmantelen. Onze voelende velden, het licht van ons werkelijke zelf, heeft kwantumzwaarte. Het vrije gevoelsbewustzijn van ons Mens zijn, heeft schepperskracht.
The force of life.... will reunite the Life-Code. When we are the Life-Code.

Ik kijk niet via hier, ik kijk via Thuis.
Ik kan naar de pogingen zien, op elke hoek,
Hoe het leven hier artificieel te maken,
zonder dat iemand het goed kan vatten,
of nog energie heeft mijn het hart te meetlatten,
als een kikker in een kokend bad,
van het eigen persoonlijkheidsprogramma,
tot de smart in onze handen,
snakkend naar leven,
het zelf het niet meer kunnen of willen zijn..
De artificiële (zonne)-schillen.
Ik zie, ik voel, ik bekrachtig en ik ontmantel. Zonder mening, in vrolijkheid voor het leven.
Waai maar weer lekker, lieve boom,
Wat ben ik blij,
als ik de levenswind via jou voel stromen,
Koesterend op mijn zachte wangen,
Waar ik vrolijker weer door mijn dag kan lachen
Ik ben hier, ik houd het levensveld open
Zodat wij allen weer in waarheid kunnen lopen
In mijn bijdragend steentje op het grote water
Lief lief mens, ik heb je lief, zoveel als dat ik Zelf Ben.

Why hiding the Sun?
In mijn gevoel, heeft de zon niet alleen een belangrijke waarde voor het licht. En hoe de natuur maar ook ons eigen fysiek lichaam functioneert. Het draagt en slaat de trillingen op in zijn eigen bewustzijnslichaam. Het is een bewustzijnsopslag van het leven wat wij zelf zijn. En kan het dus ook aan ons terug geven.

Anastasia de Russische natuurvrouw wonend in de Taiga, volledig in resonantie met de natuur en de dieren heeft me jaren geleden al diep geroerd.

Ik liep er laatst in gevoel nog doorheen te bladeren, en de tranen stroomde over mijn wangen. De organische trillingen uit haar mens zijn hier op aarde zijn o zo levend.

Hoe ze met de diertjes en de natuur leefde, geen honger, ziekte of lijden kende, enkel vrolijkheid en nieuwsgierigheid met een serieus en bizar capabel vermogen om te reizen. 

Ook zij wisselde veel uit met de zon.

Wanneer Vladimir, de Russische zakenman, met wie zij haar leven voor een deel leefde, zei dat haar vermogen op een supercomputer leek, zij ze verbaasd en bijna verontwaardigd; 'het vergelijken van wie ik ben en een computer is als het vergelijken tussen een voet en een prothese. Het meest belangrijke verschil tussen mij en een supercomputer; is het pure gevoel.

Zo oorspronkelijk... zo mooi. Niet wetende waar ze vandaan komt, of in welke (parallele) laag van de aarde zij verbleef, heb ik haar diep Gevoeld.

Ook werkte ze via de plasma energie van de zon, geen inmenging van AI in haar bewustzijn dus een zuiver, schoon en vermogen bewustzijn om te creëren. hieronder een leuke analyse van iemand die haar 'vermogens' uitlicht. 

Misschien doorscrollen naar 18.11 min...